In 2015 studeerde ik af als ‘Ecologisch Pedagoge’ waarna ik de opleidingen ‘Intensieve Ambulante Gezinsbehandelaar’ en ‘Rouwbegeleider’ volgde. Ondertussen werkte ik als ‘Opvoedkundig gezinsbehandelaar’ en nu als ‘Pleegzorgmedewerker’. Sinds februari 2022 ben ik als vrijwilliger gestart bij het ‘Toon Hermans Huis’ waar ik kinderen tussen de zes en twaalf jaar oud met een zieke of overleden ouder begeleid.

Samen met mijn broer en twee zussen groeide ik op in een veilige omgeving waar ik veel liefde kende. Mijn moeder was huisvrouw en altijd beschikbaar terwijl mijn vader studeerde en hard werkte. Alles leek goed te gaan totdat mijn ouders geregeld ruzie kregen. Op mijn twaalfde besloten zij om van elkaar te scheiden wat uitmondde in een langdurige vechtscheiding. Later verloor ik mijn moeder aan kanker, mijn vader aan hartfalen, heb ik zelf huidkanker overwonnen en kreeg ik de diagnose ‘Colitis Ulcerosa’.
Mijn verliezen hebben mij uitgedaagd en gevormd in mijn persoonlijke ontwikkeling. Zo ontdekte ik mijn veerkracht, leerde ik omgaan met emoties die ik niet begreep en heb ik de pijn van de verliezen doorleefd. Ze hebben mij gevormd tot de krachtige vrouw die ik nu ben en gebracht naar het punt waarop ik anderen wil begeleiden bij hun verlies. Als rouwdeskundige wil ik graag naast de ander staan en samen onderzoeken wat er in zijn/haar rouwproces gebeurt. Dit zodat zij dat wat verloren is anders kunnen vasthouden. Je moet het zelf doen maar het hoeft niet alleen.